Zagospodarowanie terenu

Jednostki mieszkalne zaprojektowano jako niezależne moduły, które mogą funkcjonować pojedynczo lub w zespołach. Sześciokątny plan umożliwia ich swobodne łączenie, tworząc wspólnotowe struktury wokół półpublicznych przestrzeni.

Projekt uwzględnia warunki terenów regularnie zalewanych wodą. Każdy budynek zakotwiony jest w fundamencie z wydrążonych kamieni, co zapewnia stabilność w czasie suszy. W momencie podniesienia poziomu wody konstrukcja odłącza się od gruntu i unosi na powierzchni, zachowując swoją integralność.

Rozwiązanie to minimalizuje skalę zniszczeń i pozwala mieszkańcom powrócić do funkcjonowania bez konieczności całkowitej odbudowy po każdej katastrofie.

Plan funkcjonalny

Każdy moduł stanowi kompaktową jednostkę mieszkalną zaprojektowaną z myślą o podstawowych potrzebach rodziny. Centralna przestrzeń może pełnić funkcję sypialni, strefy dziennej i miejsca przygotowywania posiłków.

Układ wnętrza jest elastyczny i umożliwia przyszłą rozbudowę poprzez dołączanie kolejnych modułów. Dzięki temu dom może rosnąć wraz z potrzebami rodziny.

Otwory zapewniają naturalną wentylację krzyżową, a lekka konstrukcja bambusowa ogranicza nagrzewanie wnętrza w gorącym klimacie. Architektura opiera się na prostych rozwiązaniach, które można realizować bez specjalistycznego sprzętu.

Materiały i technologie

Konstrukcja budynków opiera się na bambusie — odnawialnym, lokalnie dostępnym materiale o niskim śladzie węglowym. Lekka struktura umożliwia szybki montaż i naprawę.

Kluczowym elementem systemu są puste, zakręcone plastikowe butelki PET umieszczone pod podłogą. Zapewniają one wyporność konstrukcji w czasie powodzi, a jednocześnie stanowią formę ponownego wykorzystania odpadów plastikowych, które są jednym z głównych problemów środowiskowych regionu.

Mechanizm unoszenia zaprojektowano jako prosty i możliwy do odtworzenia lokalnie. Stabilizacja budynku opiera się na naturalnych materiałach — kulkach z mączki ryżowej i gliny, które w kontakcie z wodą ulegają rozpuszczeniu, uwalniając konstrukcję i umożliwiając jej swobodne uniesienie.

Hive to przykład architektury adaptacyjnej, łączącej lokalną tradycję budownictwa bambusowego, innowacyjne wykorzystanie odpadów oraz strategie odporności klimatycznej.