Idea
Kudowa-Zdrój od ponad stu lat rozwija się wokół idei uzdrowiska, w którym architektura, krajobraz i codzienne życie wspólnie tworzą przestrzeń sprzyjającą regeneracji. Analiza historii miasta oraz archiwalnych fotografii pokazała, że jego tożsamość nie wynika z pojedynczych budynków ani charakterystycznego detalu, lecz ze sposobu, w jaki cała struktura miejscowości zachęca do zwolnienia tempa, aktywności na świeżym powietrzu i bliskiego kontaktu z naturą.
Projekt kontynuuje tę ideę we współczesnej formie. Program obiektu wykracza poza funkcję hotelową i został podporządkowany różnym sposobom dbania o zdrowie i dobre samopoczucie. Siłownia, sauny, sale do jogi i fitnessu, tężnie solankowe oraz pawilony medytacyjne tworzą spójny system uzupełniający naturalne walory miejsca. Najważniejszą przestrzenią pozostaje jednak otaczający krajobraz, który staje się integralną częścią doświadczenia pobytu.
Analiza lokalnej architektury ujawniła również, że o charakterze historycznych pensjonatów decydowały przede wszystkim proporcje, sposób rozczłonkowania brył oraz wysoka jakość rzemiosła. Drewniane balkony, loggie i wykusze stopniowo budowały głębię elewacji, zmniejszały optyczną skalę budynków i wzmacniały ich relację z otaczającą zielenią. Wiele z tych elementów zniknęło podczas późniejszych przebudów, dlatego inspiracji szukaliśmy przede wszystkim w archiwalnych materiałach dokumentujących pierwotny charakter uzdrowiska.
Zamiast odtwarzać historyczne formy, projekt interpretuje ich zasady. Ażurowe drewniane struktury nadają elewacjom głębię, zapewniają naturalne zacienienie i rozbijają skalę budynków w sposób charakterystyczny dla dawnej architektury uzdrowiskowej. Naturalne materiały oraz starannie opracowany detal nawiązują do lokalnych tradycji rzemieślniczych, pozostając jednocześnie jednoznacznie współczesnym rozwiązaniem.
Projekt nie odtwarza historycznego uzdrowiska. Kontynuuje jego najważniejszą ideę – tworzenia architektury, która wspiera regenerację poprzez relację z krajobrazem.





