Zagospodarowanie terenu

Stosunkowo duża działka od początku była traktowana jako potencjalne miejsce dalszego rozwoju kompleksu — w przyszłości ma umożliwić rozbudowę kliniki o szpital ortopedyczny. Dlatego pierwsza faza inwestycji nie mogła zajmować centralnej części terenu. Jednocześnie zależało nam, aby już na tym etapie założenie było kompletne i świadomie zakomponowane.

Drugim istotnym ograniczeniem był przebieg kolektora wód deszczowych, przecinającego całą działkę. Zamiast podejmować kosztowną i wymagającą procedurę jego przebudowy, zdecydowaliśmy się wykorzystać jego przebieg jako jeden z czynników kształtujących układ funkcjonalny. Główną część kliniki umieszczono w głębi działki, natomiast od strony frontowej zaprojektowano niewielki budynek techniczny, w którym znalazły się instalacje oraz funkcje towarzyszące.

Obie części połączono zadaszonym przejściem, które tworzy charakterystyczny pierścień wokół założenia. Rozwiązanie to porządkuje komunikację pomiędzy poszczególnymi funkcjami, a jednocześnie stanowi element, który może w przyszłości połączyć klinikę z projektowanym szpitalem ortopedycznym. Niezależnie od różnicy w skali i gabarytach obu budynków, wspólna struktura komunikacyjna pozwoli zachować spójność całego kompleksu.

Istotnym elementem zagospodarowania jest również parking, którego skala wynika zarówno z funkcji kliniki, jak i znacznego oddalenia od przystanków komunikacji publicznej. Aby ograniczyć jego wpływ na charakter działki, zaprojektowano go jako parking zielony — z wykorzystaniem przepuszczalnych nawierzchni mineralnych i wysokiej roślinności, która otacza stanowiska postojowe i łagodzi ich wizualną obecność.

Plan funkcjonalny

Układ funkcjonalny został podporządkowany maksymalnie prostej i intuicyjnej komunikacji. Sercem kliniki jest duży, dwukondygnacyjny hol, który jednocześnie pełni funkcję głównej poczekalni. Otwór w stropie łączy obie kondygnacje wizualnie, pozwalając objąć wzrokiem całą przestrzeń już od momentu wejścia. Bezpośrednio z holu widoczne są również drzwi do wszystkich gabinetów oraz ekrany z informacją o godzinach przyjęć. Dzięki temu pacjent nie musi szukać właściwej drogi — układ budynku jest czytelny od pierwszego kontaktu.

Centralna przestrzeń została dodatkowo zaprojektowana tak, aby maksymalnie wykorzystać dostęp do światła dziennego. Naturalne światło dociera do wnętrza przez duży świetlik, rozświetlając obie kondygnacje i nadając wspólnej przestrzeni otwarty charakter.

Wokół holu rozmieszczono gabinety, tworząc przejrzysty układ funkcjonalny. Strefa przeznaczona dla personelu została natomiast dyskretnie odsunięta od głównej przestrzeni — znajduje się za rejestracją oraz w części komunikacyjnej związanej z klatką schodową prowadzącą na pierwsze piętro. Dzięki temu zaplecze pracownicze pozostaje poza codziennym doświadczeniem pacjentów.

Na parterze, bezpośrednio przy wejściu, zlokalizowano punkty diagnostyczne: pobieranie krwi, RTG oraz USG. W tej części wydzielono również osobną, bezpieczną strefę dla pacjentów przychodzących na szczepienia. Takie rozwiązanie pozwala ograniczyć ich kontakt z osobami oczekującymi na wizyty i korzystającymi z pozostałych funkcji kliniki.

Materiały i technologie

Charakter budynku został zbudowany nie poprzez kosztowne materiały, ale poprzez świadome kształtowanie bryły, faktury i detalu. Zależało nam na rozwiązaniach, które pozwolą uzyskać wyrazistą architekturę przy zachowaniu racjonalnych kosztów realizacji.

Elewacje wykończono w większości tynkami grubowarstwowymi z wyraźnym ryflowaniem, uzupełnionymi o dekoracyjne panele w sąsiedztwie okien i dużych przeszkleń. Proste zestawienie naturalnych kolorów i materiałów pozwala budynkowi dobrze wpisać się w lokalny kontekst, zdominowany przez klasyczne, tynkowane domy jednorodzinne.

Oszczędna paleta materiałowa stanowi tło dla subtelnie rozrzeźbionej elewacji. W zależności od miejsca pojawiają się płynne łuki lub schodkowe, prostoliniowe zejścia. Każdy z tych elementów inaczej pracuje ze światłem, tworząc zmienny światłocień na prążkowanych tynkach wapiennych i drewnianych panelach.

W warstwie technologicznej projekt oparto na rozwiązaniach nastawionych na długofalową niezależność i ograniczenie kosztów eksploatacji. Do ogrzewania i chłodzenia budynku zaprojektowano system kilkudziesięciu pomp głębinowych, wykorzystujących energię zgromadzoną w gruncie. Uzupełnieniem systemu jest instalacja fotowoltaiczna na dachu oraz magazyny energii, które wspierają instalacje sanitarne i pokrywają bieżące zapotrzebowanie na energię potrzebną do podstawowego oświetlenia i zasilania budynku.

Istotnym elementem wyposażenia technicznego są również wewnętrzne instalacje wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej o podwyższonym standardzie, zaprojektowane zgodnie z wymaganiami stawianymi budynkom opieki zdrowotnej. Rozwiązanie to zapewnia odpowiednie warunki wymiany powietrza, odpowiadając na specyfikę i wymagania funkcji medycznej.

Zestawienie prostych, trwałych materiałów z energooszczędnymi i specjalistycznymi rozwiązaniami technicznymi pozwala ograniczyć przyszłe koszty utrzymania, przy jednoczesnym zachowaniu jakości i charakteru architektury.

Budynek funkcjonuje w oparciu o strategie pasywne. Odpowiednie rozmieszczenie otworów okiennych oraz grawitacyjny system odprowadzania ciepłego powietrza przez świetliki wykorzystują efekt kominowy, umożliwiając naturalną wentylację bez konieczności stosowania klimatyzacji w standardowych warunkach. Energia elektryczna produkowana jest przez zintegrowane z połacią dachu dachówki solarne, a system magazynowania energii zwiększa niezależność obiektu.

Architektura została zaprojektowana jako spójny system, w którym forma, materiał, technologia i krajobraz współpracują ze sobą, tworząc trwałą i odpowiedzialną środowiskowo realizację.