Zagospodarowanie terenu

Budynek został zlokalizowany w obrębie wcześniej przekształconej części działki, co pozwoliło uniknąć ingerencji w dojrzały drzewostan. Ograniczenie wycinki oraz zachowanie naturalnej struktury terenu stanowiły podstawowe założenia projektowe.

Bryła kaskadowo podąża za nachyleniem wzgórza, dzięki czemu skala ingerencji w grunt została zminimalizowana, a konieczność niwelacji ograniczona do niezbędnego minimum. Istniejące głazy wkomponowano w kompozycję strefy SPA oraz systemu sadzawek, tworząc spójną relację między architekturą a naturalnym ukształtowaniem terenu.

Na terenie zaprojektowano zewnętrzne tarasy widokowe oraz 12-metrowy basen typu infinity edge, którego linia wody optycznie łączy się z koronami drzew i horyzontem. Istotnym elementem zagospodarowania są ogrody deszczowe, które wspierają retencję wody i stabilizują lokalny mikroklimat. System zbierania i ponownego wykorzystania deszczówki ogranicza zużycie wody oraz wspiera samowystarczalność obiektu.

Plan funkcjonalny

Układ funkcjonalny willi został podporządkowany topografii terenu oraz zasadzie stopniowego przechodzenia od strefy regeneracji do przestrzeni wspólnej i prywatnej.

Najniższa, częściowo zagłębiona kondygnacja mieści strefę SPA. Znajduje się tu sauna wykonana z cedrowego drewna, basen typu cold plunge, wewnętrzny hot tub z możliwością wyjścia do części zewnętrznej, prysznice oraz przestrzenie relaksu otwarte widokowo na zieleń i wodę. Bezpośrednie powiązanie z sadzawkami i naturalnymi głazami wzmacnia poczucie zanurzenia w krajobrazie.

Na poziomie parteru zlokalizowano strefę dzienną, której centralnym elementem jest przestronny salon z kominkiem i zagłębioną strefą wypoczynku. Przestrzeń ta płynnie otwiera się na taras z tradycyjnym japońskim grillem węglowym oraz miejscem do wspólnego spożywania posiłków na świeżym powietrzu. Granica pomiędzy wnętrzem a zewnętrzem została celowo zminimalizowana, co pozwala na swobodne przenikanie obu stref.

Strefę prywatną umieszczono od strony wzgórza. Wszystkie sypialnie posiadają własne łazienki i garderoby. Ich okna skierowane są na wschód i zachód, w stronę gęstych zadrzewień, co zapewnia naturalne światło oraz wysoki poziom intymności. Układ funkcjonalny budynku tworzy czytelną sekwencję doświadczeń, od wyciszenia i regeneracji po wspólnotę i prywatność.

Materiały i technologie

Projekt został opracowany z myślą o ograniczeniu śladu środowiskowego inwestycji. Szczególną uwagę poświęcono redukcji wykorzystania betonu, którego produkcja odpowiada za znaczącą część emisji CO₂ w budownictwie.

W konstrukcji i wykończeniu zastosowano drewno odzyskane z rozbiórki, które zabezpieczono tradycyjną japońską techniką Shou Sugi Ban. Proces opalania zwiększa odporność materiału na wilgoć i szkodniki, a jednocześnie nadaje mu trwałą, grafitową barwę. Lokalny kamień, pierwotnie przeznaczony do usunięcia, został ponownie wykorzystany w zbiornikach wodnych oraz jako element wykończeniowy przyziemia.

We wnętrzach zastosowano naturalne tynki i posadzki wykonane z mieszanek gliny, piasku i wapna, które zapewniają odpowiednią paroprzepuszczalność oraz regulację wilgotności powietrza. Drewno cedrowe pozyskane w sposób zrównoważony wykorzystano zarówno w elementach konstrukcyjnych, jak i wykończeniowych.

Budynek funkcjonuje w oparciu o strategie pasywne. Odpowiednie rozmieszczenie otworów okiennych oraz grawitacyjny system odprowadzania ciepłego powietrza przez świetliki wykorzystują efekt kominowy, umożliwiając naturalną wentylację bez konieczności stosowania klimatyzacji w standardowych warunkach. Energia elektryczna produkowana jest przez zintegrowane z połacią dachu dachówki solarne, a system magazynowania energii zwiększa niezależność obiektu.

Architektura została zaprojektowana jako spójny system, w którym forma, materiał, technologia i krajobraz współpracują ze sobą, tworząc trwałą i odpowiedzialną środowiskowo realizację.